Auteur: admin

Stiekem is het voorjaar weer begonnen. Afgelopen week hebben we dan ook niet stil gezeten. De betalcal (kalk) is door Bos Agra op de percelen gespoten waar suikerbieten komen. Ook zijn een groot aantal percelen door onze loonwerker HS Agri bemest met rundveemest. En de Kali bemesting is door Stelt geleverd op de percelen waar pootaardappelen en zomergerst in gaan komen.

Eind van de week zijn de eerste suikerbieten gezaaid. Een perceel van een kleine 10 hectare lag er prima bij. Het betreft mooie esgrond en was bekwaam om te gaan zaaien. Vervolgens zijn we verdergegaan met het zaaien van de zomergerst, brouwgerst wel te verstaan. De gerst, dit jaar van ras Applaus, is gezaaid op 2 percelen nabij de boerderij. Een 3e perceel moet nog, maar deze is nog te nat. Hopen dat het weer zo blijft en dat het niet te veel regen valt. Dan kunnen we rustig aan doorwerken. Dan belooft het een redelijk mooie start van het nieuwe seizoen te worden.

De mest wordt ook in 2024 door HS Agri uit Zuidlaarderveen uitgereden.

Begin februari zijn onze zetmeelaardappels gehaald. Ieder jaar is het weer spannend hoeveel ton zetmeelaardappels er nu daadwerkelijk geoogst zijn. En ook de kwaliteit en het zetmeelgehalte van de piepers is altijd maar weer afwachten. We telen in verhouding tot collega’s maar weinig ‘fabriekers’ en die we telen gaan voor verweg het grootste deel in de schuur. Als onze cooperatie Avebe alle aardappels die buiten liggen gehaald heeft dan gaan ze in schuren verder.

Het groeiseizoen was niet geweldig met een laat voorjaar, een droge zomer en een natte herfst. Ook phythothora heeft veel pijn gedaan. Door deze schimmelziekte zijn de zetmeelaardappels niet volledig uitgegroeid en bleef de opbrengst achter. Maar ook de kwaliteit was hierdoor slecht. Met name het ras Adelinde viel door de mand. Het zetmeelgehalte was erg laag, de kwaliteit ronduit slecht en het tarrapercentage hoog. De BMC daarintegen deed het beter, maar ook daar was het zetmeelgehalte niet op het niveau zoals gewenst. Zoals al eens eerder geschreven zijn we blij dat 2023 achter de rug is. 

Het jaar 2023 is alweer bijna voorbij. Het is een jaar om snel te vergeten. Het weer werkte niet echt mee. Het begon nat, toen werd het droog, vervolgens begon het te regenen en het regent nog steeds. De opbrengsten zijn maar heel gewoon en de prijzen zijn we terug naar het niveau van voor de Oekraïense-oorlog. Ook energieprijzen zijn aan de lage kant. Een uitzondering zijn de suikerbieten, deze lijken wel goed betaald te worden. De kosten stijgen wel door en dat is zorgelijk.

Zorgelijk is ook het overheidsbeleid. Regelgeving en regelingen zijn tegenwoordig zeer complex, geven bijzonder veel administratieve lasten en gaan hun doel voorbij. En als je aan bovenwettelijke eisen wilt voldoen blijkt achteraf dat de verwachte vergoedingen fors lager uit te vallen.

Gelukkig is ons gezin gezond. Onze wens om met zijn allen naar Australië te gaan is verwezenlijkt. Wij vieren de feestdagen dit jaar “Down under”. We bedanken iedereen voor de plezierige samenwerking en wensen jullie fijne Kerstdagen en een goed en gezond 2024.

Lente, Sterre, Jan Reinier, Elle en Jose

Afgelopen week zijn de laatste suikerbieten gerooid. Een perceel van 14 hectare moest er nog uit. De omstandigheden waren verre van gunstig. De grote hoeveelheden neerslag van de afgelopen maanden maakten van de grond een groot modderbad. Met name op gedeelten waar leem in de ondergrond zit kon je amper lopen. Maar dankzij maximale inzet van onze loonwerker is het toch gelukt om bijna alle bieten te rooien. Je kunt je niet voorstellen dat we deze bieten in de zomer moesten beregenen.

Met de oogst van de suikerbieten is het jaar 2023 afgerond. Een heel bijzonder jaar met een laat en nat voorjaar, gevolgd door een lange droge periode. En toen kwam de regen en met de regen veel schimmelziekten. De oogstomstandigheden waren soms verre van leuk maar we hebben het gered.

Afgelopen week stonden de oliebollen weer op tafel. Mensen hier in de regio weten wat dat betekent: de aardappeloogst is weer achter de rug. Het is een traditie om na de oogst oliebollen te eten. Het stamt uit de tijd dat de oogst nog met de hand gedaan werd. Hele volksstammen hielpen in de herfst mee met het aardappelrooien. Als de oogst dan klaar was werden ze door de boer getrakteerd op oliebollen. Deze traditie zetten we graag door. Ieder jaar als het laatste perceel gerooid is worden er dus oliebollen gebakken. We prijzen ons gelukkig dat de aardappels eruit zijn. Het is nu tweede helft oktober en het is in een korte periode flink nat geworden. Het zal niet meevallen voor collega’s om alle aardappels uit de grond te krijgen. En het teeltjaar was toch al niet gemakkelijk met een laat voorjaar, een lange droge periode met vervolgens veel regen en Phytophthora. Hopen dat het weerbericht de komende periode een beetje meevalt.

Een filmpje van de oogst: | TikTokhttps://www.tiktok.com/@jrdejongodoorn/video/7290252994384383264?lang=nl-NL

Afgelopen week zijn de laatste zetmeelaardappels geoogst. Deze aardappels zijn allemaal in de schuur gegaan. Ze blijven hier liggen tot eind januari, begin februari. Begin oktober hebben we al zetmeelaardappels aan Avebe geleverd af land. Het zetmeelgehalte van dit perceel lag rond de 20 procent. De opbrengst was aan de zuinige kant. Sowieso valt de opbrengst van de zetmeelaardappels tegen. Dit heeft verschillende oorzaken. Het voorjaar was laat, nat en koud. Dit gaf toch wat opkomst problemen. Vervolgens is het lang droog geweest. Met beregening hebben we de aardappels groen weten te houden. Pas tweede helft juli kwam er regen, veel regen. Toen sloeg de Phytophthora toe. Dit heeft veel schade gedaan. Voor de zetmeelaardappels een jaar om snel te vergeten. Nu maar hopen dat de “fabriekers” begin volgend jaar mooi uit de schuur komen.